Son bir kez daha bak bu gökyüzüne,
Belki de bir daha bu kadar mavi olmayacak
Göremeyeceksin yıldızları,güneşi
Turnaların göç sevdasını,bir leyleğin yuva kuruşunu
Anlamayacaksın zamanı,aynalara yabancı bakacaksın,
Yalnızlığın derin vurgunlarını hissedeceksin
Teninin taa derinliklerinde bir yerlerde,
Kandırmaya çalışacaksın kendini nafile seferlerle
Oysa ki; yolcu da aynı,hancı da aynı bu şehirde
Değişen kaldırımlar ve ahengi bozulmuş mevsimler sadece
Yapraklar dalında sararacak yine yeniden
Rüzgar hoyrat ellerden esecek ayaz gecelerde
Çıplak kalmış bir ağaç misali oyuklarına sokulacak çiğ taneleri,
Bir sabah aniden telaşla fırlayacaksın yatağından
Pencerende gölgen yansırken gözlerine,
Gözlerinde timsah gözyaşları belirecek
Bilmem ki; kimler inanacak ve kimler kanacak
Beyaz bir fonda siyah bir gölgenin masumluğuna....
14:30
25.12.2007
Kayıt Tarihi : 25.12.2007 14:50:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gölgesini kandıranlara.....

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!