İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Şair kendini savunmaz, şiiri savunur. Kelamın büyüsünü ustaca bir kurguyla kullanmak ve oluşturulan kelimeler kuyusundan gelecek kuşaklara/ardıllara içilebilecek arı-duru- buzul sulardan avuç içi kadar bile olsa sunabilmek gayesiyle çırpınmaktır. Harflerin sarraflığıdır belki, bulutlardan süt sağmaktır birazda..
:)))
hayır bu kara sevda değil..önünü görememek...çaresizlik...
kara sevdanın güzel bir tanımı tebrikler
namık cem
malesef bu ve buna benzer bir çok şey..
tebrik ederim...
önce gökyüzü karardı...
sonra kuşlar;
çekip gittiler! ..
kesilmiş kara bir elmas gibi deniz,
donup kaldı ellerimde! ..
bildiğim tüm maviler
-gözlerine varana dek-
bir bir siyaha büründüler! ..
karasevda, bu olsa gerek...
ne güzel kaleme almışınız yüreğine ve kalemine sağlık benden tam puan
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta