Kendi ellerimle seçip en güzellerinden
Bir demet gül aldım sana dün...
Yaprakları arasına saklayıp sevgimi,
Birer öpücük kondurdum üstlerine...
Sonra;
Hiç tanımadığım,
Güleç yüzlü bir teyzeye verdim onları...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta