Kılıç kesmezken kınını,
Can döker mi can kanını?
Kimdir canın en yakını?
Sitemim kendi neslime.
Hak aradım hakkı sordum,
Özümü hak için yordum.
Rüya içre rüya gördüm,
Matemim şimdi aslıma.
Emek verdim, dert dokudum,
Satır satır fert okudum.
Vefa derken yudum yudum
Kuraklık düştü faslıma.
Evlat dedim, ciğer dedim,
Yüreğimden pay yedirdim.
Böyle ömrümü bitirdim?
Ziya yetmedi sislime
Umut üryan sabır hırka
Böyle vardım otuz kırka
Bakarken felekde çarka
Deli denildi usluma
Vefasızlık ağır sancı,
Evlat elden de yabancı.
Gönlüm handı vefa yolcu
Cila kalmadı paslıma
Kadir kıymet bilinmezmiş,
Gözden yaşlar silinmezmiş.
Kalp ikiye bölünmezmiş
Gerçeği koydum testime
Nihai’yim sözüm bitti,
Hâl bilmeze sözüm yetti
Gönül yandı közüm gitti
Sabır dilerim yaslıma
Murat Çakıroğlu
Nihai
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 23:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!