Sitem Yağmurları Şiiri - İbrahim Coşar

Gönül verdiğimi yakın sanmıştım
Hayli uzaktaymış durduğu yerler
Sitemini bile lütuf sanmıştım
Göverir diliyle vurduğu yerler

Sohbet uzadıkça açıldı ara
Beyaza dönmüyor içteki kara
Gizliden kanarken yürekte yara
Sızlayıp duruyor kırdığı yerler

Zaman bu yangını söndürür belki
Gideni geriye döndürür belki
Anlık acıları dindirir belki
Sabır merhemini sürdüğü yerler

Kader vuslat için verse de mehil
İnadı bırakıp aşkına eğil
Kalbi mi taşlaşmış, farkında değil
Benim kutsalımdı girdiği yerler

Sitem yağmurları dinme bilmiyor
Coşari gidenler dönme bilmiyor
Belli ki hasretten yanma bilmiyor
Ölmek üzeredir yorduğu yerler

23.06.2026/Samsun