Ölümünün kaçıncı günü bilmiyorum. Bu hasret beni öldürecek. Boğazımı tıkıp boğuyor beni bu acı. Hangi toprağa karıştı bu ellerin? Ürperiyorum ansızın. Güneşin doğması ve tabiatın canlanması saçmalığına tutulan hangi inanca itimat edeyim? Güneşini yitiren hangi tabiat canlanır ki? Yeni bir gün, yeni bir acı demek. Sahi sen de benim gibi ağlayıp, sitem ediyor musun? Şu yüreğime sıkışıp kalan sevdan içimi eritiyor. Bu şehir, koca bir mezarlık. Dolanıyorum öylece. Elbet gitmek gerek uzaklara. Kendimi bile bulamayacak kadar uzaklara. Nice aşıkların karıştığı başka topraklara.
Kayıt Tarihi : 12.05.2026 06:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Anlam ancak anlaşılabildiği taktirde güzeldir sayın okuyucu. Teşekkürler.
TÜM YORUMLAR (2)