Ölümünün kaçıncı günü bilmiyorum. Bu hasret beni öldürecek. Boğazımı tıkıp boğuyor beni bu acı. Hangi toprağa karıştı bu ellerin? Ürperiyorum ansızın. Güneşin doğması ve tabiatın canlanması saçmalığına tutulan hangi inanca itimat edeyim? Güneşini yitiren hangi tabiat canlanır ki? Yeni bir gün, yeni bir acı demek. Sahi sen de benim gibi ağlayıp, sitem ediyor musun? Şu yüreğime sıkışıp kalan sevdan içimi eritiyor. Bu şehir, koca bir mezarlık. Dolanıyorum öylece. Elbet gitmek gerek uzaklara. Kendimi bile bulamayacak kadar uzaklara. Nice aşıkların karıştığı başka topraklara.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Anlam ancak anlaşılabildiği taktirde güzeldir sayın okuyucu. Teşekkürler.
Çok anlamlı
Anlam ancak anlaşılabildiği taktirde güzeldir sayın okuyucu. Teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta