Olsun Şiiri - Azad Birgül

Şimdi sevdan mapushanedir
Alabildiğince karanlık, kuytu
Gözlerini çiviledim duvarıma
Bir baktım çiçekler açmış
Çerçeveleri sarmış
Çıkmak istemem bu dört duvardan dışarı
Bir ömür gözlerine bakıp da ölmek ne güzel şey

Olsun
Alıştım artık dünyanın rengini unutmaya
Oysa hangi ölüm intikam değildir ki?
Şöyle güzelce bir ölebilseydik
Yediğim ayazın ne ehemmiyeti var
Gül bahçemde kışı geçiremedim
Gülüm kırıldı, gönlüm kırıldı
Artık ikimizin de elleri kanlı
Kopardığın çiçeğini bir de ben ezdim hunharca