ılık bir yaz güneşi yürekleri donatır şimdi
acı ve hüzünlere bürünmüş yalnızlığın
bilmem kaçıncı istasyonunda
bekleyişler tenhalaşırken birer birer
bir iz bağının ardından gecenin
ve aynı yollarında ayrı yönlerinde şehrin
adımlar uzaklaşırken birbirinden uzağa
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta