Sis Kaplamış Etrafını

Kaç kez uzaktan seyrettim seni,
Saçının bir teli bile görünmedi,
Hüzün sakladı gözlerinin rengini.
Sisler örttü yüzünün izini.

Sanki sis kaplamış etrafını,
Bilerek benden seni saklıyor.
Bir tek görüyorum beyaz çarşafını,
O bile seni bana hatırlatıyor.

Kaç kez gözlerim aradı yüzünü,
Kalabalıklar içinde, sessizce…
Bir gölge gibi geçtin gözümün önünü,,
Ben kaldım ardından çaresizce.

Kaç kez konuşmak istedim seninle,
Her defasında sustu dudaklarım.
Konuşacak ne çok şey vardı oysa seninle,
Boğazımda düğümlendi yarınlarım.

Her gece hasretinle yaşasam da,
Sensiz dinmiyor yüreğimin acısı.
Ne kadar susturmaya çalışsam da,
İçimde büyüyor ayrılığın sancısı.

Ne kadar hasretinin sesini kıssam,
İçimdeki uğultu daha da büyüyor.
Ne zaman seni unutmaya çalışsam,
Kulaklarımda adın çınlıyor.

Artık laf da yapmıyor ağzım,
Sözler boğazımda düğüm düğüm.
Oysa ben değildim böyle,
Sen değiştirdin beni, gülüm.

Şimdi geceler daha uzun,
Sabahlar sensiz, güneşler soğuk.
Seni unutmaya çalışırken, her gün,
Hasretin içime açar bir oyuk.

Belki bir gün dağılır bu sis,
Belki yüzün yeniden görünür,
Şunu bil ki, yüreğim sürgün olur,
Seni unutmaz içimdeki hiçbir his.

Sen saklansan da sislerin ardına,
Adın yaşamaya devam ediyor içimde.
Ben hâlâ uzaktan bakıyorum sana,
Bir umut saklıyorum gözlerimde.

Bir gün o sisler çekilirse,
Belki göz göze geliriz yeniden.
Ben yine aynı yerde beklerim
Hiç vazgeçmem seni sevmekten.

Sen görünmesen de gözlerime,
Yüreğim seni görür gecelerimde.
Sisler karışmaz senden kalan izlerime,
Sen hâlâ yaşıyorsun içimde…

Sisler çekilse bir gün önümden,
Belki göz göze geliriz yeniden…
Sen beni görmesen bile,
Ben seni sevmeye devam ederim…