Sırtında rütbenle Şiiri - Murat Ülkü

Sırtında rütbenle dağları aşsan,
Toprak çiğneyecek gölgeni bir gün.
Kendi gölgen ile yarışıp koşsan,
Menzil bekleyecek gövdeni bir gün.

Yaldızlı sofranda bitmez iştahın,
Arşa yükseliyor ahı eyvahın.
Sana kar kalır mı bunca günahın?
Mizan tartacaktır heybeni bir gün.

Sırma kaftan giysen ruhun çıplaktır,
Gideceğin o yer daracık haktır.
Kibirden ötesi kara bataktır,
Zaman yutacaktır neşeni bir gün.

Garibi itersin elin tersiyle,
Övünüp durursun nefsin sesiyle.
Ecel geldiğinde son nefesiyle,
Rüzgar silecek her izini bir gün.

Şöhretin parlasın, namın yürüsün,
Dört yanını dalkavuklar bürüsün.
İsterse her adımın altın görünsün,
Azrail bozacak neşeni bir gün.

Mağrur bakışınla hor görme kulu,
Herkesin son durağı aynı toprak yolu.
Heyben olsa dahi haramla dolu,
Hesap durduracak peşini bir gün.

Saraya sığmazsın, dünyaya dar gel,
Kendi benliğine çekmişsin bir tel.
Estiği saniyede o soğuk ecel,
Yarım bırakacak işini bir gün.

Güzellik geçicidir, gençlik bir rüya,
Dalıp da gitmişsin sahte dünyaya.
İnsanım dersin de, hani ya haya?
Toprak örtecektir döşünü bir gün.

Cihanı ben kurdum desen ne fayda?
Vaktin tükeniyor geçen her ayda.
Ok fırlayıp gitmiş durmuyor yayda,
Menzil karşılayacak döşünü bir gün.

Yüksekten uçarsın kanadın emanet,
Sanma ki bu devran ebedi cennet.
Girdiğin o kabir, darca bir gurbet,
Yalnızlık saracak eşini bir gün.

Altın kadehlerle sunduğun gurur,
Zehir olur bir gün bağrına vurur.
Seni alkışlayan o diller durur,
Musalla kesecek sesini bir gün.

Ne aklın kurtarır ne de servetin,
Hükmü geçmez orada sahte heybetin.
Çürüyüp gidince kemiğin, etin;
Toprak öğütecek dişini bir gün.

Gönül yıkıp geçme, kalp kırma sakın,
Hesap günü uzak sanma çok yakın.
İster bin yıl yaşa, ister bin bakın,
Ecel bitirecek düşünü bir gün.