Sırtımdan Vurdu Şiiri - Nuh Ali Berk

👇
Sırtımı dönünce yedim darbeyi
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
Dar ettiler bana, şu koca yurdu
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Hayatıma hiç sormadan dalanlar
Önce güven verip sonra alanlar
Hep mi böyle olur, kalleş insanlar
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Güven atlı gitti, bense yayayım
Söyleyin sırtımı kime dayayım
Emmim dayım hangisini sayayım
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Kimisinin her şey sade sözünde
Bazısının nur kalmamış yüzünde
Bir çok korkak, delikanlı pozun da
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Yılanla yatmışım ben dostum deyi
Gam kederle geçtim bunca seneyi
Selam verdiğim den yedim darbeyi
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Gerçek gibi söyleniyor yalanlar
En zoruma giden sessiz kalanlar
Konu komşu kan bagımdan olanlar
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Hayrete düşürdü o duyduklarım
Pir deyi sözüne, hep uyduklarım
Anam babam kadar çok saydıklarım
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Ben eskisi kadar değil dinmiştim
Gururumu kibirimi yenmiştim
Ne bileyim kendim gibi sanmıştım
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Emmi dayı bilip gayret gütmüştüm
Adam sanıp peşlerinden gitmiştim
Güvenmekle ben hep, hata etmiştim
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Kul Hızır’ım tüm çakallar hallanmış
Bal tutunca parmakları ballanmış
Müslüman zannettim, dini kullanmış
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
Kime güvendimse sırtımdan vurdu
👇
Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)