Sırtımda yara Şiiri - Yasemin Tanık

Parmak uçlarım ağırdı be canım
Tırnaklarım ayrılıyor hüznümden
Kan pıhtılarım toplandı
Bileklerimden akan kalemin izleri dökülüyor
Deli gibiyim kalemin her dokunuşunda
Hiçbir kelime yükümü hesaplayamaz
Bilemez kalpten düşenin gölgesinde kavruluşunu
Işgal ediyor sökük hırkam sırtımı
Ufka götürmez söküklerim
İpin her söküğünde bıçak yarasında ismin
Her acıda öfkemin taşkılığında gözlerin
Ser isyan etmiş kalbime
Cehennemin yolunda suyum sen
Yaban gözlerle kelâm edilmez
Üşüyorum işte
Sökülüyor hırkam
Dökülüyor ömrüm
Çırpınıyorum
Üryan kaldım
Sırtımda yara
Adını okumasın kimse
Ört buruşturduğum sayfalarla
Caydırmaz yaramın izleri
Sor bir nasılsın diye
Uyusun gönlümün kırığı
Arsız gönlüme gömeyim üryanlığımı