Sirtımda bin hancer Şiiri - Murat Ülkü

Sırtımda bin hançer, heybemde dertler,
Ben kalın surları yıkıp gelmişim.
Gözümde küçüldü onuru yerlerde devler,
Kendi prangamı söküp gelmişim.

Sanma ki önünde eğilir bu baş,
Ben kendi göğümde şimşek olmuşum.
Zemheri ayazı kar etmez bana,
Ateşi bağrımda yakıp gelmişim.

Kula kulluk etmek özüme haram,
İsmimle dağlanır kanayan yaram.
Hükmünü yitirdi bende her izin,
Ben seni maziye gömüp gelmişim.

Bükülmez bileği öperim sanma,
Bir ömür peşinden koşarım sanma.
Kör düğüm olsam da koparım sanma,
Vuslatı mahşere asıp gelmişim.

Kaderi kederle bir tutanların,
Gönlünü hırsa yar edenlerin,
Vebali boynuna o gidenlerin,
Ben sahte dünyayı yıkıp gelmişim.

Ne bir iz bıraktım, ne bir tek heves,
Gönlümde hürriyet, en sonki nefes.
Kırıldı kapılar, boş kaldı kafes,
Ben tüm zincirleri kırıp gelmişim.