Sırr-ı Âhir Şiiri - Aşık Şahı Kebir

Varımı yokumu bilen sensin.
Beni bir kalemde silen sensin.
Yok mudur alemde bir tek ahım,
Kuru cesedi yürüten sensin.

Olaki ben saparsam bu yoldan,
Olur söyleyip olduran sensin.
Bağlanmışım sana yedi koldan,
Bir söz söyleyip solduran sensin.

Dilden çıkana bakmaya görsem,
Kelam etsem, söz söyleten sensin.
Sükuta varıp dudağım örsem,
Zincire vurup hür belleten sensin.

Bakarsan âleme, gizli kalsın.
Görmeyi bana öğreten sensin.
Çözdürme her şeyi sırlı kalsın,
Hak sırrı bana gösteren sensin.

Şah-ı Kebir der kibirden yana,
Uzak durmayı söyleyen sensin.
Ey Pir'i Sultan'ı andan ana,
Koyup cânanı bir iden sensin.

Aşık Şah-ı Kebir