Sırlı Nüshalar Şiiri - Sami Özay

Zifiri dertlerimi kalbimden söküp atan,
Karanlık ufkumuza hilal misali doğan,
Rahmetin gölgesinde sükuta erer gönül;
Gözleri gökyüzü yar, bakışı ömre vatan.
Gecenin ensesinden şafak söküyor gibi,
Uzatır ellerini, bir nur döküyor gibi,
O ince zarafeti ruhu sarıp anında;
İçimin efkarını kökten yıkıyor gibi.
Sinesi bir sığınak, merhameti bir kucak,
Onun bastığı yerler zemheri olsa sıcak,
İsmi zikredilmeden can bulur mısralarım;
O giderse dünyamda bütün lambalar sönecek.
O gülünce son bulur ruhun ağır sancısı,
Silinir yeryüzünden hasretin feryatçısı,
Gözlerindeki gizem öyle asil bir sır ki;
O her derde bir şifa, her gamın ilaççısı.
Koca bir ömür sürsün bu mukaddes bekleyiş,
Varsın bir dakika olsun o gizemli yöneliş,
Aydınlığa büründü onunla zifiri yol;
Bu dilsiz mısralarda isimsiz her iş.