Sırf Bahane Şiiri - Kasım Kobakçı

Sevinç, bize çok ıraktı,
Ne dam kaldı, ne de hane.
Gönül, ıssız bir duraktı,
Tahsil görmek, sırf bahane.
*
Yıllar geçti, kör kuyuda,
Namlu ucu, hep ensemde.
Rızk aradık, biz uykuda,
Henüz, sabi bir dönemde.
*
Harabeye dönmüş yerde,
Zifiri, bir gece vakti.
Düştük, onulmaz bir derde,
Kesti felek, o gün akti,
Cani kullar, bozdu paktı.
*
Kıyılmasın, körpe cana,
Hürriyetler, filizlensin.
Dönüştük biz, bir nişana,
Cihan bunu, böyle bilsin.
*
Varmadık hiç, biz vuslata,
Yarım kaldı, tüm dilekler.
Binmedik hiç, beyaz ata,
Yas tutuyor bak, melekler.
*
Nefes bitti, ses kesildi,
Toprak sardı sinemizi.
İsimlerimiz silindi,
Kaybettik biz, hanemizi.