9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sevinç, bize çok ıraktı,
Ne dam kaldı, ne de hane.
Gönül, ıssız bir duraktı,
Tahsil görmek, sırf bahane.
*
Yıllar geçti, kör kuyuda,
Namlu ucu, hep ensemde.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta