Aşktan yana neler neler yitirdi
Küstü kaderine darıldı gönül
Vuslattan ümidini kesti bitirdi
Hasretin köşküne kuruldu gönül
Ümitsiz bir sevda, saldı hülyaya
Yine şafak yüzün geldi hülyaya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta