Bir bahar sabahı kapımı çalan
Bir demet menekşe olsan ne vardı
Tozlanmış raflarda atılıp kalan
Kitaplar içinde solsan ne vardı
Menekşem, unutulmuşken gülüşün
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




hoş sade duygulu bir anlatım. hasret ve özlem dolu tam puan kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta