Ayrılık nedenin her neyse, peki!
Bilirim suskunluk sende zoraki.
Kalben yaşadığın büyük sevdayı,
Sır gibi saklarsın, demezsin bâki.
Kadere küskünüz, hayata küskün,
Yârin hasretinden olmuşum düşkün.
Ruhumuz gönülden istese bile,
Dilimiz demiyor kavuşmak mümkün.
Hasretli yıllarda sanma ki güldüm,
Derdini şiirle yazan bülbüldüm.
Sevdan büyüdükçe tükendi beden,
Yıllar geçer bir gün duyarsın, öldüm.
Sakın Coşari’yi unutma, aman!
Seni görecektir ruhum her zaman.
Kabrime düşerse bir damla yaşın,
Hala sevdiğini anlarım, inan!
03.09.2026/Samsun
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 08:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!