Sıradışı bir sırrın sıradan çocuklarıydık biz.
Adımızı kimse bilmezdi.
Kalabalıklar arasında sessizce yürür,
Varlığımızı hiç kimse umursamazdı bile.
Ne iz bırakma telaşımız vardı hayata,
Ne görünme hevesimiz.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta