Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ekim ayının yirmi beşinde
Kimi insan var gerçeğin peşinde
Kimi insan var hayalin düşünde
Hiç kimse kimseye güven duymuyor
Bilinmez kim dürüst kendi işinde

Topraktan gelmedik mi
Ağlayıp gülmedik mi
Herkes bir gün ölecek
Bunu da bilmedik mi
Nedir kime bu havan
Sahi ne idi davan

Ne kapım var ne pencerem
Kaynamak bilmez tencerem
Kimsin kimdensin diyorlar
Ademe dayanır şecerem

Bana soru sordular kimden yanasın diye
Yoksa net değil miyim bu soru bana niye
Amerika karşıtı olmamam mümkün değil
Bu soru karşısında nasıl dönmem deliye

Zulme uğrayanların kim olduğuna bakmam

Söyleyin kim dayanır, aşıkların harına,
Her aşık oyalanır, gider aşk diyarına,
Yaşadım bilmediler, ölünce duymadılar,
Her gören bir şey sanır, çekildim aşk darına.

Yirmi iki ..........EKİMDE
Sorun yoktur ÇEKİMDE
Emanet ve ehliyet
Bilen var mıdır ..KİMDE

Kim akıllı kim deli,
Kimi ham kimi veli,
Akıllı ne yapmışsa,
Ödeyecek bedeli.

Herkes kendince haklıdır haklı Hakk'ın yolunda,
Kimi sağında yer alır kimisi de solunda
Kim akıllı kim deli kim delidir kim veli
Sonsuza dek beklenmez bekleme salonunda

Yirmi üç Haziran günlerden Salı
Herkesin hayatı kendi masalı
Değerler erozyondayken
Nasıl olmam ben tasalı

Kendini hiç tanıtmadı, esti gizemli fırtına,
Sorumluluklerı bir bir yükledi benim sırtıma
Yabancı olmak istemem biliniz ki fıtratıma,

Herkesi kendim bilirim, dönüp kendime bakarım,
Gayrı birini yakamam, önce kendimi yakarım.