Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kanadı kırılmış yaralı kuşum,
Sabırla bekleyen, çatlayan taşım,
Dertlerden muzdarip belalı başım.

Ağlasam ne çare duyan olmuyor,
Beni de adamdan sayan olmuyor.

Ara sıra sayıyorlar,
Sayar gibi yapıyorlar,
Liderlerin seçtiğini,
Karşımıza koyuyorlar.

Düşüncende endişen varsa şayet,
Hiç baktın mı sana ne diyor ayet,
Akıl iman etmeyi gerektirir,
Eksiksiz ayete eyle riayet

Gözlerine aklım takılı kaldı
Çaresiz yanıyor kavruluyorum
Yüzme bilmez gönlüm ummana daldı
Dalgalar içinde savruluyorum

Yolun sahibini biliyorsan yolda yürümeye devam et oyalanma,
Bilmiyorsan eğer,yolun sahibini ara, sağa sola boşuna savrulma.

Kime kaldı söyleyin, kime kaldı bu dünya,
Hani nerede Karun, Nemrut ile Firavun,
Tamamı sanki düştü, dibi delik kuyuya,
Zalimlere diyorum, ölüm her an kapıda
Madem öyle kendini ölüme karşı savun

SAVUNMA
Vatan namus aşkına, cephelerde yürekler,
Toprağın üzerine, nur üstüne nur ekler,

Bir tek Allahtan korkar, sözü pak, yüreği pek,
Düşmana diken olur, dosta yüreği ipek.

Herkesten bir parçayı, yüreğimde taşırım
Uyanık dursun diye ruhu bile kaşırım
Mağdur ve mazlumların, kimliklerini bakmam,
Zalim olan kim varsa, onlarla savaşırım.

Kim atarsa iftira
Hemen yatar çamura
Onun aklı şeytana
Ya satılık ya kira

Ben bakamam niyetine
Yaptığın seni anlatır,
Neler geçtiyse netine
Okunacak satır satır.