Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yüreğimiz dağlandı,
Yollarımız bağlandı,
Ataş düştü evlere,
Madenciye ağlandı.

Nasıl dayansın yürek,

Kibir bizde yüce makam,
Güce dayanmışsa arkam,
Helalden çok varsa haram,

Bu mu söyleyin insanlık.
Buna diyelim korsanlık.

Ne varlıkla sorunum var
Ne yoklukla sorunum var
Bugün varım yarın yokum
Koruduğum onurum var

Yalnız Haktan alın buyruk
Hak yoluna olun kuyruk
Sabır ile tatlılanır
Dalda üzüm denen koruk.

Zaman önüne katmış, ne varsa sürüklüyor,
İnsanoğlu meraktan, her şeyi didikliyor,
Akıl fıtrata tabi, irdeleme peşinde
Nefis iste durmadan isteği körüklüyor.

Kendisiyle barışmayan, hiç kimseyle barışamaz
Nefsin tuzağına düşen, hiç bir engeli aşamaz,
Hem Hakkın hem hakikatın sırlarına ulaşamaz
Haksızlığı hak sananlar, yanlışta ısrar ederler,
Körü körüne yanlışa, işte bu doğrudur derler.

Kıbleye döndüm yüzümü
Kalibre ettim sözümü
El açtım Hakka yalvardım
Korusun diye özümü

Diyorum ki her kim olursan ol
Teninin rengi dilinin farklılığı dinin ne olursa olsun
Hatta istersen beni yok sayan biri ol
İstikametini şaşıran yoldan kayan ol
Vallahi senin gibi olmayacağım ama
Madem ki insan doğmuşsun kardeşim

KORUYORUM

Senden gayrı kimseye derdimi anlatamam,
Seni anmadan asla hiç bir gece yatamam,
Yardım senden istenir, seninle dertleşilir,
Sen yardım etmez isen, sıkıntımı atamam.

Koruyun ağaçları
Doyurun tüm açları
İnsana odaklayın
Araç ve amaçları