Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

"VE KÜLLÜN Fİ FELEKİN YESBEHUN"

Atomsuz bir madde yok
Her madde dönmektedir
Dönmem diyen yaşar şok
Döndükçe sönmektedir

Sabahı olmayan, geceye döndüm,
Cümlesi olmayan, heceye döndüm,
Bilen varsa baksın, neceye döndüm,

Dolu değil taşlar, yağdı başıma,
Hiç kolay gelmedim, ben bu yaşıma.

Ruhumla kanatlandım, bedenim ile dondum,
Cennetin köşklerinin, gittim üstüne kondum,
Beni öldü sandınız, oysa ben yaşıyorum,
Cennet karşılığında, canı canana sundum.

Bana dokunmayan yılan hiç kimseye dokunmasın
İnsanlığı önermeyen hiç bir yazı okunmasın
Benim gibi herkes insan bunu bilmek zorundayız
Yarası olmayan insan sakın ola gocunmasın

Rıza-ı ilahidir, kulun yüce makamı,
Dünya ve dünyalığa, döndüm artık arkamı,
Müslümanım iblise, kaptırmam hiç yakamı,
Haktan geldim Hakkadır benim geri dönüşüm,
Kendi nefsim iledir, bilinsin ki döğüşüm.

Bugün doğum günümmüş
Sıladan sürgünümmüş
Vuslata erdiğim gün
Derim ki düğünümmüş

Ey benim işçi kardeşim,
Memur olan arkadaşım,
Davan ne olursa olsun,
Eksiksiz olmalı işin,

Sakın ha hiç kimsenin dolduruşuna gelme
Kul hakkı ile Hakk'ın huzuruna hiç çıkma
Birileri ağlarken sakın ola ki gülme
İnsanlığa sadık ol insan olmaktan bıkma

Zaman zamanla yarıştı
Gözyaşlarım doldu taştı
Anladım ki dünya boştu
Haho diyem lımın haho

Hasretin yaktı bağrımı

Durduk yere...SATAŞMA
Dolduysan sakın TAŞMA
Haddi bilseydin sana
Derdim haddini .....AŞMA