Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Eşeği adam yerine koysanız,söz dinler ama adam olmak için gayret göstermez,
Eşeği aratmayan insanlar, ot yemez ancak eşeklikten de vazgeçmez

Mezarla ortak beşik,
Değerler delik deşik,
Daha yola çıkmadan,
Bataklık olmuş eşik.

Annen bacın ve eşin
Hem ayın hem güneşin
Hiç biriyle olmasın
Sakın ola güreşin

Mart ayının beşinde
Kurt kuzunun peşinde
Ne olur mutluluğu
Ara kendi eşinde

Güneşe dön yüzünü
Garip koyma özünü
Konu insanlık ise
Esirgeme sözünü

ESİRGEME ŞU ANI

İhtimal dahilinde,
Mazide ki her anı,
Hasretin körüklüyor,
Yaşanan hatıranı,

Duyduysan eğer dostundan bir sırrı,
Unutma olursun sırrın esiri.

Saddam esed ve sisi ve daha niceleri,
Zulmün ve despotluğun, çukur dereceleri,
Bunlar dev aynasının, muasır cüceler.

Esed ve benzerleri iblise esir olmuş,
İblisin ve nefsinin, kini içine dolmuş.

Temmuz ayının sonu
Eşit rengin her tonu
İnsanlık olmalıdır
Yaşanan anın fonu

Eşit işe eşit aş,
Göz üstünde vardır kaş
Taşeronluk sistemi,
Hem kör eder hem de şaş.