Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsan olmaktır erdem
Erdeme koştum her dem
Fıtratıma tabiyim
Hicabım olur perdem

Her kulun görevi fıtrata icap,
İcap etmeyende kalır mı hicap.

Görmez misin zerreleri,
...
Sema edip zikrederler,

Kürreler arşı alada,

Seviyorum demekten, hiç mi hiç usanmadım,
Tutuştum küle döndüm, yine de uslanmadım,
Gözlerinin dışında, bir şeye inanmadım,
Mevsimlerim kupkuru neden hiç ıslanmadım.

Yıllar yılı bekledim ve hala bekliyorum,
Sen benim yüreğimin sönmeyen ateşisin,
Sevgini titizlikle, kalbimde besliyorum,
Gece gündüz batmayan, sonsuzluk güneşimsin.

Hiç bir insan Peygamber değildir bilesiniz
Son Peygamber Muhammed, Aleyhivesselamdır
Peygamber sandığınız, var ise silesiniz,
Peygamberin tebliği, vahiy denen kelamdır

Bülbüller ötmüyor, soldu güllerim,
Heceler firarda, sustu dillerim,
Akıyor gözyaşım, doldu göllerim,
Hiç bir kula minnet etmem edemem,
Fıtratımdan gayrı yola gidemem

Diriliş mi istiyorsun, önce ölümü kabullen
Ölümü kabullenenler, olacaklar en son gülen
Hakka tabi olanları melekler karşılar güllen
Biliniz ki hiç bir mümin batıla olmaz eğilen

Hiç bir renkle sorunum yok, renklerin Rabbi Allah,
Biliyorum ki renklerin, varlığıdır Sünnetullah,
Hangi renk olursa olsun, inkarı büyük günah,
Helekessemavati vel erd, fi sitteti eyyamin sümmesteva alel arş

Hiç bir şeye benzemezsin,
Asla yok eşin benzerin,
Varlığınla en özelsin,
Özeldir kalbimde yerin,

Sensin ilah, sensin Allah,