İnsanlık yüce değer
Doğarken insan doğduk
İnsan kaldıysak eğer
Karanlıkları boğduk
İnsan kalamadıysak
Karanlıkta boğulduk
Doğ artık yüreğime, ey beklenen güneşim,
Gündüze gece yaptı, kara kara bulutlar,
Karanlıkla sürecek, bitmeyecek güreşim,
Aldığım her nefesle, sürecek hep umutlar.
İstenen mezhep kavgası,
Münafıklığın doğası,
Bu kavganın içinde,
Var Amerika gagası.
Diyarımız YANIYOR
YÜREĞİMİZ KANIYOR
SEBEP OLANI MİLLET
NEFRET İLE ANIYOR
DİYARI YAKMAYINIZ
Yüreğim kan içinde
Canım var can içinde
Yansan çare olur mu
Diyorlar yan içinde
Cevap ara niçinde.
Varlıkların içinde, diyorum ben de varım,
Beni var kılan yarim, yarimin bütün varım.
Varı var sayan herkes, benim muhatabımdır,
Dizaynım buna göre, düzenlenmiş ayarım.
Sözüm kişisel değil
Nefsi eğitmek meyil
Önce kendi nefsime
Diyorum Hakka eğil
Gün haftanın ilk günü
Bırak yaşama dünü
Besmele ile başlat
Diyorum iç güdünü
Diyorum ki bu adam
İçinizden biridir
Adem denilen babam
Hepimizde diridir
Yoktur bir özelliği
Emaneti nasıl ederim ziyan
Hepimiz ikazı, olmuşuz duyan,
Diyorum uyuma, kardeşim uyan,
Nefsimiz olacak mezar kazıyan




-
Sema Sefa
-
Atila Yalçınkaya
-
Ömer Yalçın
Tüm Yorumlarsüper bir dörtlük çok beğendim maaşaallah
Yürekten kopan bir fırtına imiş, şiiriniz.
Herdem arar babamızı yollarda gözlerimiz.
selam ve dua ile
Sevda Kenti'nin Öyküsü’nü dinlemek ister misin?
İstersen son şiirime bir göz at… Sevgilerle.