Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

O Allahın Resulu, O erdemin madeni,
Hiç bir insan olamaz, onun gibi medeni,
Berekete dönüşür, bastığı her kademi,

Sen nurun ala nursun, müminin onurusun,
Karanlık sana muhtaç, kainatın nurusun.

Dünyanın NERESİNDE ACI YAŞANIYORSA
O ACI BENİM ACIM YALVARIRIM ALLAHA
BİRİSİ KALKIP ONUN KİMLİĞİNİ SORARSA
İNSANLIK CAN ÇEKİŞİR KİMSE ERMEZ Felaha

Öylesine küçüldüm ki,
Nokta oldum,
Bdenim yere yapıştı,
Toprak oldum,
En büyüğe secde ettim,
Ben de kuldum,

Yasalar karşısında, değerli ise nüfuz,
İnsanlık tehlikede, insanlar olur ucuz,
Hakkaniyet ölçüsü, tozlu rafları süsler,
Kokuşmuşluk zirvede, gidermez kokuyu tuz.

Baş belası obezite
Son vermek gerek yağlara
Sanmayın sözüm meyyite
Bütün sözlerim sağlara.

Ocak ayının otuzu
Yayılsın kurt ile kuzu
Adalet var ya adalet
Eritir yürekte buzu

Ocak'ın yirmi altısı
Her varlığın var tartısı
Eksiksiz kayda geçmekte
Hem eksisi hem artısı

Ocak'ın yirmi biri
Atın yürekten kiri
İnsanlık tevazuda
Terk etmektir kibiri

Ocak'ta bitmek üzere
Dönmeye odaklı zerre
Zerrede ki düzeneği
Yaptıramazsın yüz ere.

Ağaç mağaç bahane,
Huzur bozmak şahane,
Perdenin arkasında,
Öcüler vardır anne.