Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ölmemi istiyorsan, devam et işkencene
Denenmemiş ne varsa, eksiksiz bende dene
Yaptığın zulüm bana, yok diyorsan sence ne
Denenmemiş ne varsa eksiksiz bende dene

Her ne olursa olsun, seni sen yapan adın
İnsanlıkta eşitim, ey vazgeçilmez kadın.
Sen Annesin sen evlat sen eşim sensin bacım
Bilirim ki kendini, sevenlere adadın.

Yüreğimde bir hüzün, şakaklarımda ağrı,
Dayanmayan yüreğim, ona yapmakta çağrı,
Hayatta yaşananlar, kurgu üstüne kurgu,

Bu oyun senaryosuz, yaşandıkça oynanır,
Yaşananı anlatsam, bana kimler inanır.

İmamesi kaybolmuş tespih gibiyiz
Var mıyız yok muyuz bilemiyorum
Yanmış tencerenin sanki dibiyiz
Senaryo yazılmış silemiyorum

Böyle çekip gitmekle, beni benden kopardın,
Nereye baksam kıştı, yalnızca sen bahardın,
Leylime şems olmuştun, çünkü sen hep nehardın,
Nereye baksam kıştı, yalnızca sen bahardın. (Leyl; Gece-Nehar; Gündüz)

Gitti gece geldi sabah
Her şey fani baki Allah
Faniler yok olacaklar
Sen bakiden iste felah

Sen insansın
Ben insan
Ben sana
Sen bana ihsan

Sen başıma taç, olmayı istemedin,
Ben sana muhtaç, dedimse de görmedin,
Derdime ilaç, istedim de vermedin,

Duy duy duy beni, duy benim sesimi yar,
Ah ah ah ah yar, sesimi alem duyar,

SEN BENDEN GİTTİN GİDELİ

Gerçek idim serap oldum,
Canlı idim turap oldum,
Vallahi çok harap oldum,
Sen benden gittin gideli.

Oysa ben yıllarca seni sevmiştim
Uğruna canımı feda etmiştim
Seni soranlara, yarim demiştim

Sen beni harcadın, bir pul yerine
Yaram var gönlümde iner derine.