Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Örnek insandır Peygamber,
Nurlu yolda olur rehber,
Rehberi örnek alırsak,
Kurtuluruz hep beraber.

Elinde ne bir belgen, ne de garantin vardır,
"Beynel havfi verreca" nedir biliyor musun,
Asır suresi var ya, kurtuluşa radardır,
Sen kendine bakmadan, ele gülüyor musun.

Kuşa fıtrat bize akıl
Akla rehber olmuş nakil
İnsan oğlu hep öğrenci
Vahiy insan için okul

Arlı arından susar,
Arsız olanlar kusar,
Arsızların kusmuğu,
Vermekte büyük hasar.

İnsan denilen varlık, göçmeye aday kuştur,
Gidilen yol muamma, ya iniş ya yokuştur,
Dört bir yanı kuşatmış, zaman denilen olgu,
Bahar sanmışken ömrü, bir de bakmışsın kıştır.

Çile vurdu dert vurdu,
Perişan etti beni,
Hep üstüme geldiler,
Neydi bilmem nedeni,
Eleğe dönüştürdü,
Taşıdığım bedeni,

Siyasete küskünüm
Lekeli değil dünüm
Herkes şunu bilsin ki
Kimseye yok ödünüm

Ölümü öldürenin, ölümden olmaz korkusu,
Mümin olanın olmaz, hesap gününden kuşkusu,
Sılaya gider gibi, ölüme gider mümin,
Ölüm müminler için, alimlerin uykusu.

Pencereye bir kuş kondu,
Hava soğuk biraz dondu,
Bir kanadı kırılmıştı,
Kanadının ucu kandı.

Şairler hiç susmasınlar
Bir kenarda pusmasınlar
Mideleri almayınca
Hiç demeyin kusmasınlar