Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Remezan ze piyê mayo,
Rayê cı hemınra rayo,
Ma Remezan bol heskenê,
Boy ey Allah marê dayo.

Ax piyêmı piyêmı,
Nê hüweno riyêmı,
Heme ca ze adıro,
Bê to nê mend siyêmı.

Yirmi iki Ağustos ve günlerden Perşembe
Ne mavi masmavidir ne de pembe pespembe
Renkler anlam yitirdi her şey karma karışık
Birileri ısrarla yaşamakta debdebe

On sekiz Mart Cumartesi
Şiddetliydi dolu sesi
Yıldırımlar peşpeşeydi
Sürdü göğün gürlemesi

Xanim û begên hêja,
Kî ne yên ku xweperestiya xwe birine serî?
Ewên ku li trêna xweperestiyê siwar bûn,
Di dawiyê de li Dojehê peya bûn.

Konuşur yüreğim konuşur dilim
Tek seni anlatır var olan ilim
Aldığım her nefes iznine bağlı
Gel dediğin o gün bitecek pilim

PİLİN BİTTİ
Merhum Akif, medeniyet için, tek dişi kalmış demişti,
O gün için söylediği doğrudur, lakin o diş çekildi,
Yerine implant teknolojisiyle yeni dişler dikildi,
Şimdi yediklerini çiğ yemiyorlar, yiyecekler pişti.
Kendileri gibi düşünmezsen, diyorlar ki pilin bitti,

Ewro roja Êneyo
Kám nêşıro güneyo
Merdême no wextê ma
İmanê yên pineyo

Adam inat mı inat, aratmakta katırı,
Hiç yapıcı değildir, eksidedir hatırı,
Nuh demeye demekte, Peygamber diyemiyor,
Onu anlat deseniz, geçmez bir tek satırı.

Alim de hata yapar,
çünkü o da insandır,
hatasızlık yanlızca
Peygambere ihsandır