Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Çal sazı kardeşim, akşam oluyor,
Gözlerime yaşlar, hüzün doluyor,
Hasret ateşinden güller soluyor,

Çekmeyen ne bilsin senin halinden,
Ayırdılar yaprak ile dalından.

Hesap günü sorulacak sorulara çalıştık mı
Bencilliğe sırt dönerek dürüstlüğe alıştık mı
Aklınızı nefsinizin tahakkümünden kurtarın
İnsanın evrensel yasası insanlıkla barıştık mı

Vardık Cumadan Cumartesine
Çalıştın mı insanlık dersine
Kişilerin yaptıklarına bak
Bakma Müslümanım demesine

Bugün günlerden Salıymış
İnsanlık hep tasalıymış
Kimi zeytin dalı iken
Kimi kapkara çalıymış

Dosdoğru olun dedi biz kullara yaratan,
Çıkarın sahte olan ilahları aradan,
Kalu bela da sizler Rabbim Allah dediniz
Daha değerli yokmuş sizin için paradan.

Erkekler de ağlarlar
Karaları bağlarlar
Bir kez ateş düşmesin
Yürekleri dağlarlar

İnsan diyemem insan değiller
Hayvan diyemem hayvana yazık
Siyonizmin uşakları var ya
Hayvandan daha aşağı varlık

Ben sizlerden biriyim belki daha da aciz
Nefis denilen meret her gün yapmakta taciz
Beni bana bırakma ben günahkâr bir kulum
Bugün dünden daha çok Rabbim sana muhtacız

Hani dağlarda meşe,
Yar benziyor güneşe,
Yardan uzak kalınca,
Kalır mı bende neşe.

Sevgilime gidiyorum, dağlar önümde durmayın,
Çekilin önümden benim, bana engel olmayın,
Sizinle sorunum yoktur, bana bir şey sormayın,

Ya bu yolda öleceğim, ya vuslata ereceğim,
Bana engel olursanız, sizi delip geçeeceğim.