Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yansın istiyorsan, yansın şu kalbim,
Bilmiyor musun ah, sensin tabibim,
Senden başkasına, suskundur lebim,

Merhametin yok mu, insafsız mısın,
Yüreğin duymuyor, duyarsız mısın.

Öyle çok özledim ki, tutuştu yandı bağrım,
Vuslata eremezsem, yürekten dinmez ağrım,
Aşkını yüreğime, ilmik ilmik işledim
Duy artık yüreğimi, yalnız sanadır çağrım.

Aralık ayının onuncu günü
Pişmanlık duydun mu yaşarken dünü
Pişmanlık duyduysan hemen tövbe et
Yaşatma ruhuna sakın sürgünü

Aşk hayatın kendisi,
Aşk ruhun efendisi,
Aşktan nasipsizlerin,
Körelir duygu hissi.

Şu sevmek var ya sevmek
Ruhumun gıdasıdır
Sevilence sevilmek
Duyguların hassıdır

Gördüğümü yazmazsam,
Zalimlere kızmazsam,
Kendime saygım olmaz,
Size saygı duymazsam.

Güneş gitti geldi gece,
Hayatım oldu bilmece,
Okuyorum hece hece,

Duymuyor kimse sesimi,
Hayattan aldım dersimi,

Ne söylesek duymuyorlar
İnsanlığa uymuyorlar
Kefenin cebi yok dedim
Buna rağmen doymuyorlar

Ben derbeder perişan, sen gülüp oynuyorsun,
Karınca beni duydu, sen hala duymuyorsun,
Kaç kez sana yalvardım, kaç kez öldüm dirildim,
Bana zulüm etmekten gördüm ki doymuyorsun.

Arkandan bakakaldım geçerken sen önümden

Ne çektiysem bilirim yaralı yüreğimden

Bir veda bile bana neden etmeden gittin