Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

AYDIN AYDIN DİYORLAR

Aydın aydın diyorlar, bakalım neymiş aydın,
Münevver demiyorlar, aydınlar nura karşı,
Diyorum ki onlara, önce insan olaydın,
Yaratılmadı diye, izah ederler arşı.

İnsana gerek ayar,
Ayarsıza şeytan yar,
Yari şeytan olanda,
Arama bulunmaz ar.

Kendileri karanlık, aydın diye geziyor,
Bir aydınlık görürse, önce kendi eziyor,
Okumuş tavırlarda, okumaktan beziyor,
Aydın böyle olursa, karanlık ne ola ki.

Eleştirmek kolaydır
Belki büyük olaydır
Yanlış yapan kardeşini
Kardeşin diye aydır

Ay dogi behen baxi,
Güneş başımı yaxi,
Yarım gıttı gıdelı,
Gözümden yaşlar axi.

Aşktan yok şikayetim,
Aşka bağlı hayatım,
Her varlık gibi ben de,
Varlığımla ayetim.

Emrolunduğun gibi dosdoğru ol,
Ayetin vazettiği bu yol Hak yol,
Sen ki vasat bir ümmetin ferdisin
Ne sağ dermandır derde ne de sol.

Müslümanım diyeni, bütün ayetler bağlar,
Kabul edeceksen et, yoksa müminim deme,
Ayetin muhatabı, ölüler değil sağlar,
Her insan hesap günü, yapacaktır ödeme.

İki bin yirminin on üç Nisanı
Allah ayet saymış her bir lisanı
Hukuk kuralları evrene şamil
İnsanlığı yaşa yaşat insanı

Ocak ayının sonu
İnsanlık asıl konu
İstisnasız ayettir
Renklerin her bir tonu