Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İbrahimin(A.S.) karısı,olacak bir şey değil,
Ben bir koca karı,İbrahim(A.S.) de genç değil,

Bu müjde üzerine (Hz.) Sare oldu hamile
Yaklaşık bir yıl süre geçti üstünden bile

Alemlere Rahmettir, seçilmiş olan Resul,
İncil de ki Ahmettir, O'dur en sevgili kul,
Varlığı azamettir, tebliği usul usul,

Sen ki Allah Resul'u, seni çok seviyorum,
Hazreti İnsansın sen, örneğim sin diyorum.

Mevlam dilerse olur, olmaz dediklerimiz,
Kün feyekun emriyle, olur gördüklerimiz,

İbrahim(A.S.) ’in Hacerden, ilk çocuğu olunca,
Üzüldü elbet Sara, kendi kadınlığınca,

Nemrut ve ahalisi küfürden vaz geçmedi
Rabbim sivrisineği üstlerine göndertti

Sivrisinekler halkı öyle perişan etti
Kanlarını emerek etlerini eritti

İbrahim(A.S.) mağarada parmağını emerdi
Parmağından bal ve süt sanki akıp gelirdi

Böylece mağarada gelişerek büyüdü
Tefekküre dalarak yaradanı düşündü

Bugün günlerden Pazar,
Kimler okur kim yazar
Harpten nemalalanlar,
Nasıl istesin hazar.

Adalet zalime de mazluma da lazımdır,
Adaletin tesisi, Allahtan niyazımdır,
Mazlum adalet bekler, susayan toprak gibi,
Asıl sorun zalime, oluşmayan hazımdır.

Çarşambadan Perşembeye
Hazır olduk mu tövbeye
Ey cehennem yolcuları
Devam edin debdebeye

Maddesi toprak idi, dünyanın öz maddesi,
Tekrar toprak olacak, vücudun her zerresi,


İnsan olma payesi verildi ilk Adem'(A.S.) e
Akılla donatıldı Adem(A.S.) erdi erdeme

Musa(A.S.) nın yanında Harun(A.S.) ,
Hele bir Ali(K.V) ye sorun,
Canından bile geçerdi,
Muhammede oldu Harun.