Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İsrafil üfler suru,
Ardından gelir soru,
Hakka iltica ettim,
Günah kulun kusuru,

AYDINLIK

Varı var eden varlık,
Kapında aciz kulun,
Yoktur kapında darlık,
Aydınlık senin yolun..........

Büyük olan Allah, geri kalan kul,
Ölünce anlamsız, kalmıyor mu pul,
Kibirdir fıtrata aykırı bir zul,
Aczini bilmeyen, insan olamaz.

Tanımam baleyi cazı,
Bilirim halayı sazı,
Biz çilekeş insanlarız,
Bekleriz gelmeyen yazı.........İNSANİ

Hatalı ben isem ve barışmak istiyorsam
Muhatabımdan hemen özür dilemeliyim
Hep karşıyı suçlayıp özür dilemiyorsam
Bu tavrımla iblisin arzusu emeliyim.

Dostlar güneş gibidirler, karanlıkta bile ay yoluyla varlıklarını hatırlatırlar.
Güneşe de Ay'a da her ikisini var edene de teşekkür dolu satırlar.

Hakikatten yanayım
Hakikati anayım
Hakikat çiğnenince
Ben nasıl dayanayım

Nalan etsem bülbül gibi, dinler misin sesimi,
Hayat diken oldu bana, alamadım dersimi,
Vermem mi ben senin için, aldığım nefesimi,

Ne yazık ki bu dünyada, gurbetlik yaşıyorum,
Bülbülün figanı gibi, yaşları döküyorum.

Gah dikeniz gahi gül
Gah ateşiz gahi kül
Nehir ol ummana ak
Ne olursun olma göl

Tutarsız davranan kişi kişilik kaybı yaşar,
Beklentisi dışındaki, her oluşuma şaşar.
Hiç bir kalıba sığmaz, çoktan haddini aşar,
Sorun Psikolojik ve eğitim sorunu.