Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

YÜZDÜRMEM
Dilimi dağlasanız yüreğim konuşacak,
Elimi bağlasanız, düşüncem mi susacak,
Kötülükler dönerek, sahibini vuracak,

... O zaman göreceğim, düştüğünüz durumu,

Yüzümdeki tebessüm, bakışının izleri,
Ben nasıl unuturum, aşkla bakan gözleri,
Sen benim hayalimsin, özlenen rüyalarım,
Yalnız senin önünde, yere vurdum dizleri.

YÜZ YAŞASA

Yüz yaşasa insan, yine ölüyor,
Kimisi ağlıyor kimi gülüyor,
Olacak ne varsa başa geliyor,

Yürüyorum herkes gibi,
Bir yol tutmuş gidiyorum,
Delinmez dünyanın dibi,
Bir yol tutmuş gidiyorum.

Hedefledim menzilimi,

Tarihteki her olay, geleceğe basamak,
Basamaklar olmadan, kolay değil yaşamak,
Basamağı görmeyen, boşluğa adım atar,
Boşluk hata af etmez, akibet yuvarlanmak.

Varlıkları yok saymak,
Küfre açılan kapı,
Kalu beladan caymak,
Şeytana uyan yapı.

Tohum toprakla buluştu var oldu hem anan baban

Bir çiğnemlik et kadardın ruhundan üfledi Rahman

Memelere süt vermezse olur muydu söyle maman

Senin gibi düşünmeyen, insanı yok sayamazsın,
Seni de yok sayan varsa,onlar da yanlış yapıyor,
Hiç kimse kendi fikrini, başkasına dayamasın,
Var olanı yok sayanlar, yalnız iblise tapıyor.

Yok sayılan her kim olursa olsun,
Günü geldiğinde, ben varım diyecek,
Sözlerim dünya aleme duyulsun,
Yok sayan mutlak ceza ödeyecek.

GERÇEĞİMSİN
Sensiz her günüm kış benim, sensin gönlümün baharı,
Yeşiller kurudu bitti, her şey şimdi bana sarı,
Dışımda buz içim ateş, sönmez yüreğimin harı,

Varlığımı aldın benden, kendimi tanımaz oldum,