Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Asımın nesli demek, kul olma yarışıdır,
Nefse tutsak olmadan, kendiyle barışıdır,
Yolunun idrakinde, tek Hakka varışıdır,

Üzerimize düşen, her ne varsa yapalım,
Gelin yalnız Allaha ihlas ile tapalım.

Uzuvlarım konuşur,
Onlarda yoktur kusur,
Nefis bir yana çeker,
Asıl akıldır unsur.

Asıl ateş yürekte,
Onun yakıtı sevgi,
Niyazda ve dilekte,
Nimet önümde sergi

Hayat aşkı bilmektir,
Aşksız yaşam ölmektir,
Aşktan nasip almayan,
Kupkuru bir değnektir.

İnsan doğduk aşk aradık,
Mecnun olduk aşkı bulduk,
Aşkı bulduk nurla dolduk,
Aklın gereği kalmadı,
Hakkın yoluna koyulduk.

Aşkı da acıyı da seni sevince tattım,
Sus diyerek gönlümü, yıllar boyu kanattım,
Sana elimi değil, yüreğimi uzattım,
Yüreğimi yalnızca, sevdan ile donattım,
Bu aşk bitmesin diye, aşkıma sabır kattım.

Aşkına yanmışım dönmüşüm küle,
Bülbülün sitemi, lal olan güle,
Bir su istiyorum, bendeki çöle,

Senin rahmetine her an talibim,
Derdime sadece sensin tabibim.

Yine mi çekip gittin, bırakarak hüzüne,
Bilsen ne çok muhtacım, aydınlık gündüzüne,
Dertlerim bir değil ki, bel ki bir çok düzine,
Bilmez misin düşmüşüm, aşkın yakan közüne.

Oku dendi okudum,
Ben beni aşkla yudum,
Aşkı alıp ruhuma,
İçirdim yudum yudum.

AŞKOLSUN

Hırlı mısın, hırsız mısın, çalmış gibisin gönlümü,
Yüreğimi yokluyorum, onu bulana aşkolsun,
Aşkolsun aşkolsun diye,tüketti beni yüreğim,
Bende değil diyor isen, artık sana da aşkolsun.