Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ayaklar, ayaklar, ayaklarımız,
Nereye istersek, götürüyorlar,
Bizi beklemekte, sokaklarımız,
Yollar bizlere kök, söktürüyorlar,

Ayak büyük nimet, anlayanlara,

Ben yokıştan çıxiyam,
Baş aşağı baxiyam,
Yarimı nerde görsem,
O terefe axiyam.

İçimdeki yaradan, senin haberin var mı,
Bu yarayı sen açtın, dermanı da sendedir,
Senin bana verdiğin, gönlüme bir ayar mı,
Ayarın anahtarı, o yarin elindedir.

Kara bulutlar geziyor, yağmuru yok içinde,
Yıldırımlar yaralıyor, her taraf kan içinde,
Beklenmeyen bir afetmiş, içeriği niçinde,
Müsebbibi elbet biziz, aramayınız çinde,

Dayan biraz Ayasofya, zafere ramak kaldı,

Herkes aşık olacaktır, dünyada veya ölünce

Hayvana kurban olsun, sisi ve benzerleri,
Özel hazırlanmıştır, cehennemde yerleri.

Sisi ve benzerleri, iblisin uşağıdır,
Onlar hayvan olamaz, daha da aşağıdır.

Seni nasıl sevdiğimi, bir ben bilirim bir Allah,
Sana gönül verdiğimi, senin için öldüğümü,
Belki yanında değilim, senleyim her akşam sabah,
Sen yanımda olmayınca, kimse görmez güldüğümü.

Adımı bile unuttum, seni ben de sanıyorum,

Gidişi hüznüme hüzünler kattı, inanın onsuz ben yaşamıyorum,
Giderken gözüme sitemle baktı, düştüğüm durumu aşamıyorum,
Boğazımda sözler bir bir tıkandı, gözlerimden akan yaş değil kandı,
Yokluğu içimi yaktı da yaktı, Mecnuna Kereme şaşamıyorum.

Zalimler sanmasınlar, yanlarına kar kalacak,
Haklı hakkını mutlaka, günü gelince alacak,
Kendileri özel güya, dünyada efendi onlar,
O zalimlar yüzükoyun, cehennemlere dalacak.

Zalim varı yok sayandır, zalim hakkı gasp edendir,

Asımın nesli demek, kul olma yarışıdır,
Nefse tutsak olmadan, kendiyle barışıdır,
Yolunun idrakinde, tek Hakka varışıdır,

Üzerimize düşen, her ne varsa yapalım,
Gelin yalnız Allaha ihlas ile tapalım.