Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

KÖRDÜĞÜM
Yüreğimi düğüm düğüm, aşka karşı düğümledim,
Sen sanıyor musun sensiz, yaşamaktayım ölmedim,

Bir türlü anlatamadım, yaşayamam sensiz diye,
Anlamak mı istemedin, yoksa senin tavrın niye,

Dönülen her cihette, Mevlayı bulacağız,
Buldukça Mevla ile, hep sermest olacağız,
Onsuz bir yer yoktur ki, ondan ayrı olalım,
Onun adıyla aşka korkmadan dalacağız.

Derinden ah derinden,
Bir ah çektim derinden,
Canıma can olurdu,
Koklasaydım derinden.

Serinden ah serinden,

Uğramıyor bilmem ki bahçemize bülbüller

Kokmuyorlar bilirim her zaman kokan güller

Kargalar üşüştüler şu gönül bahçemize

Kölelik geçmişten beri, var ola geldi,
Gücü elinde tutanlar, hep efendiydi,
Zalimler nefislerini, ilah edindi,

İnsanlara yapılanı, hayvanlar yapmaz,
İnsan insan olmayınca, kölelik bitmez,

Peygamber dahi olsa, Kuran'ın bendesidir,
Çünkü Kuran Allah'ın, kelamıdır sesidir,
Kurana ram olmayan, her kim olursa olsun,
Ya şeytanın veyahut, nefsinin kölesidir.

Bugün kongre günümüz,
Cem olalım camilerde,
Yoksa olur sürgünümüz,
Cehennemin ta dibinde.

Fıtri haklar herkesin,
Konuş susmasın sesin,
Hakikati solusun,
Aldığın her nefesin.

Mırı wacı çırı çırı,
Çırı wanı şırı şırı,
Ez weyndana bırı bırı,
Şıma nıka kotidırı,

Yalnızlık korkutuyor, ürkütüyor ruhumu,
Duymuyorlar yürekten, çıkan ahu vahımı.
Bir sıcak bakış yeter, yalnızlığı çözmeye,
Beni yalnız koyanlar, alıyorlar ahımı.