Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Canım sıxıli anêy, canım sıxıli,
Sen yoxsan diye anêy, canım sıxıli,
Sensiz ne yapacagam, bilemiyem ki,
Yoxlıgın kelbıme mıx, gibi çaxıli,
Yüregım yani anêy, yüregım yani,
Ataş düştı içıme, yüregım yani,

CANAN

Allah'tan sonra bana, senin gibi yok yanan,
Anadır evlat için, canını hiçe sayan,
Çekip gittin dünyamdan, beni öksüz koyarak,
Can canansız olur mu, sensin canıma canan.

Kuranın limanı açık her zaman,
Limana girmezsek, oluruz duman,
Gayrete gelmezsek halimiz yaman,
İmtihan dünyası, çalış dersine

Hesap gününü düşün, öyle dersine çalış,
Nefes bitene kadar, kayıtlar sürmektedir,
Mazereti yok bunun, mukadder güne alış,
Unutma ne yaparsan, yaratan görmektedir.SİNAN KARAKAŞ

Asıl gül insanoğludur, topraktan olmuş hamuru,
Sakın ha yabancı sanma, yerde gördüğün çamuru.

Bataklıkta dolaşanın, çamur sıçrar üstüne,
Üstündeki çamurları, sıçratma sen dostuna,
Dostuna bulaşan çamur, seni temiz kılmaz ki,
Sen düşmüşsün diye niçin, girdin dostun kastına,

Bedenin topraktır sakın unutma,
Bedeninden asla bir parça atma,
Çamur atma gibi, gaflete düşme
Atsın diye ele, çamur aratma.

Bedenin topraktır sakın unutma,
Bedeninden asla bir parça atma,
Eğer birisine çamur atarsan,
Geri başkasına çamur aratma.

Veren el alan elden üstün diye caka satanlar,
Dom dom konuşarak fakire fukaraya çatanlar,
Fukaradan daha çok imanlıysanız işte fırsat,
Halep ordaysa arşın burada ey çamura yatanlar

Her taraf kan içinde,
Beden yok can içinde,
Müslümanım diyenler,
Şöhretle şan içinde.