Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Birleşmiş milletlerde feodal yapı hakim,
Beş ağanın elinde, hem kabul hem de veto,
Müslümanın elleri, kolları bağlı mahkum.
Dünyada Müslümanın konumu sanki getto.

Söyleyiniz yüzünüzdeki bu sevinç bu kahkaha niye,
Çağırın bir davul zurna ekibi,bir de davul zurna çaldırın,
İyice ne mal olduğunuz, faşistliğiniz belli olsun diye,
Hadi hadi çekinmeyin gidin, bir de elinizi kınalara daldırın,
Bir de utanmadan insan maskesi takmışlar yüzlerine,
... İnsan suratıyla gezmektedirler,

Sevmiyor biliyorum,O benimle oynuyor,
Kahrımdan ölüyorum,O arkamdan gülüyor,
Şikayet etsem seni,beni üzmesin diye,
Beddua etmiyorum,yüreğimi yakıyor.

İro lı gurbetı ez mamı bı kes,………………Bu gün gurbette ben yalnız kaldım
Kes nabıjı mıra edi verı bes,……………….Kimse bana yeter gel demiyor,
Mina baran dıbarı çawımın hers,…………..Yağmur gibi yağmakta gözümden yaş
Geribi pır zore nayı kışandın,………………Gariplik çok zordur, artık çekilmiyor

ULUR

İnsanım diyen insan, empati yapmaktadır,
Kendine bakar gibi, ellere bakmaktadır,
Nefsin girdabındaki,insanlık düşmanları,
Yaradanın yerine, nefsine tapmaktadır.

Yalnışta ısrar olmaz,
Israrcı pişman olmaz,
Ağızdan çıkan sözler,
Asla geriye dönmez.

Her nokta bir derece,
Dereceler kerece,
Hiçbir şey boşa gitmez,
Yapılsa da zerrece,

Derdımın veka çiya,............Derdim dağ gibidir
Dılımın pır vestiya,..............Yüreğim çok yorulmuş
Hersı çawımın dırjı,............Gözyaşlarım akıyor
Mamı veka seviya...............Yetim gibi kalmışım.

Hewalamın fıryayı,.............Arkadaşlarım kaçtı,

Ben derdimle mutluyum kimse çalmasın benden,
Derdimle hasbihalim, şikayet etmez beden,
Derdimi kaybedersem, ben beni kaybederim,
Canımı vermem asla, seviyorum demeden.

Mısırda sisi suriyede esed,
Her tarafta kan her yerde cesed,
Fitne onlarda onlardır fesad,
İlahi sen eyle bunları derdest.