Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kar yağıyor, kar yağıyor,
Talihime kar yağıyor,
Neyim varsa bana ait,
Çığın altında kalıyor,

Biri baba dediğinde yüreğim yanar,
Gözlerimden akan yaşlar babamı anar,
Ne yapsam kabuk tutmuyor, yaralar kanar,
Neredesin babacığım, oğlun ağlıyor,
Hasretinle için için kara bağlıyor.

Biri bana çamur atmış,
Kendisi çamura yatmış,
Çamura alışmış olan,
Diyor ki oh ne rahatmış.

Kendini hiç anlatma,
Yaptıkların anlatır,
Dostlarına bakarak,
Yazılır bir kaç satır.

Senin adın senin olsun, benim adım bana kalsın,
Kimse beni kardeş diye, kendi adıyla anmasın,
Beni kendine benzetip, benliğimden koparmasın,
Susuyorsam sakın ola, beni anlamaz sanmasın.

BİR LEŞ MİŞ MİLLETLER
Demokrasi ayıbı, vallahi yapılanlar,
Herkes eşit diyorlar, tepede beş aga var,
Aga veto etmekte, işine gelmeyeni,
Birleşmiş milletlerde, hakimdir feodallar.
...

Muharriki olmadan, olur mu hiç hareket,
Her zerre etrafında, yaratılmış bir felek,
Dönmüyorum desen de, mukadder bize dönmek,
İstiyorsan dönme dur, durmanın adı ölmek,

Gökyüzünü sarmaladı, yağmursuz kara bulutlar,

Yıldızlar ışıksız kaldı, söndü beslenen umutlar,

Şimşekler kırbaç misali, yüzüme çarpar komutlar,

Herkes haklıyım sanır,
Haksız haksızı tanır,
Hakkı gasp eden kişi,
Kim demiş ki utanır.

Yaradana aşığım,
Mahlukatı severim,
Haktan gelir ışığım,
Yalnız onu överim.