Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Canımdan bir candır, Diyarbekirim,
Onunla yoğruldu, ruhta fikirim,
Ben ona çırağım, o benim pirim,
Hasreti yürekte kor Diyarbekir.

Bencillikte çok öndeyiz
Bencillik imana mani
Hakka saygıda dündeyiz
Bu hal bizi yapar cani

Ağlamak insanidir,
İnsanlık imanidir,
Her kim yıkarsa,
Bilinsin ki canidir.

Yanımda yoksun diye, canım çok sıkılıyor,
Kurduğum hayallerim, birebir yıkılıyor,
Hasretin çivi gibi, beynime çakılıyor,

Cevabın varsa söyle, bari ben anlayayım,
Yoksa sonsuza kadar, durmadan ağlayayım.

Anam benim canımdı
Canımda sol yanımdı
Onunla geçen günler
Unutulmaz anımdı

BENİM CANIM EVLATLARIM

Benim canım evlatlarım, yalana hiç başvurmayın,
Haksız olanı tanıyın, onun yanında durmayın,
Yalnız secdede eğilin, batıldan medet ummayın,
Irkçılık bir bataklıktır, sakın gaflete dalmayın,

Azrail canımı istedi benden
Takdiri ilahi sorulmaz neden
Emanetti zaten canda ki beden
Dedim ki başımla gözüm üstüne
Her parça kavuşur bir gün bütüne.

Biri canımı sıksa ilk sana anlatırdım
Bir mutlu günüm olsa seninle paylaşırdım
Duyduğum her acıya gözyaşı damlatırdım
Dostluğunu yıllarca Yüreğimde taşırdım

Ne olur kardeşim sokağa çıkma,
Evde oturmaktan, ne olur bıkma,
Gönülleri onar, sakın ha yıkma,
Dışarıda virüs, seni bekliyor,
Ne olursun sabrı elden bırakma,
Sabret canımızı bari sen sıkma.

Besmeleyle aç gözünü
Yalansız söyle sözünü
Haktan ayırma özünü
Ey benim canım kardeşim

Sevgiyi el üstünde tut