Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kendini ne sandın kime bu havan
Yoksa duymadın mı Karun da öldü
Sorulacak sahi ne idi davan
Sana da denilecek zamanın doldu

Dışarıda yağıyor kar,
Gökten beyaz müjde akar,
Temizlesin yüreğimi,
Yüreğimde hastalık var,
Şiddetlice gel üstüme,
Benim nefsim onu anlar,

"
KAR YAĞIYOR

Kar yağıyor ince ince,
Suya döner eriyince,
Yüreğimde ateşler var,

Kar yağıyor lapa lapa,
Toprak yaştır olmaz çapa,
Hayır çıkmazsa dilinden
Ne olur ağzını kapa

Sakın olma kasılan
Hayır olsun hasılan
Güzellikleri sürdür
Olmasın hiç fasılan

Empati insanlığın bir şubesi
Dinle bak ne diyor vicdanın sesi
Malım mülküm vardır diye kasılma
Öldüğü gün kimsenin kalmaz kimsesi

KASIMIN YİRMİ SEKİZİ
NEFİS ŞEYTANIN İKİZİ
KIYAMETE KADAR SÜRER
ELÇİLERİN NURLU İZİ

Çalışanın hakkını, gasp eden zalim insan,
İmtihan için sana, verildi bunca ihsan,
Ey Allah'tan korkmayan, Resulden utanmayan,
Günahla doldurulmuş, malım dediğin kasan.

Gitti Nisan geldi Mayıs
Kâr yok dedi verdi faiz
İster müftü ister vaiz
Faize diyemez caiz

Aylardan Mayıs günlerden Pazar
Herkes kendince bir şeyler yazar
Kâr zarar ne istersen sen iste
Bu dünya iki kapılı bir bazar