Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Evrenin her noktası, baş vurduğum seccadem
La ilahe illallah hem ilk hem son ifadem
Ecdadım diye bildim, Havva ile Ademi,
La İlahe İllallah, özgür olan iradem.

Be dostu be hevale
Qirrina wi haware
Dert lê ser zelıqiye
Yek nine sed hezare

Değerin tarif edersin, dost tutarsan hayasızı,
Dostunla müsemma kılar, iyi bilki haya sizi,

Sapmaya karşı erdem
Geçici değil her dem
İnsan olmamı sağlar
Haya denilen perdem

Fazilet kapısının anahtarı hayadır,
Müminin ibadeti ve taati Hay'adır.

Haydan gelen ne varsa, yaşamalı insanca,
Yaşamayan insana iblis atmakta kanca,

Allah mümine yardır
Kuran ise ayardır
İnsanı insan yapan
Haya duygusu ardır

Yaratan seçtiğini korur iblisten ve nefisten
Yaratanın seçtiği kul haya eder pes etmekten.
Evrenin kaynağında söz edilir mi hevesten,
Seçilen hiç usanmaz seçenin peşinde gitmekten.

Yolsuzluk yapan kişide
Utanma haya kalmamış
Bahaneler mazeretler
Sanırsın ki o çalmamış

Hayaldir gerçeklerin ayak izleri,
Hayalde çizilir önce eskizleri,
Hayal etmeden yaşanır mı dünyada,
Hayal etmeye çağırırım sizleri,

Hayal desem hayal değil,
Sanal desem sanal değil,
Her kime gönül yaktıysam,
Tamamında zulüm meyil.

Hayal olsa acı duymam,