Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Daşı ben torpagı ben,
Daldaki yarpagı ben,
Siverek benim pirim,
O pirin çıragı ben.

Kendi aklını kullanabilen usta, çırağın aklını da kullanabilmelidir.

Çırağı olmayan usta olamaz,
Usta olamayan, çırak bulamaz.

Bir meslekte çırak yetişmiyorsa, o meslek miadını dolduruyor demektir.

Diyarbekir uşagiyam
Cennetin dünya bagiyam
Ya çıraga usta oldım
Ya ustanın çıragiyam

Ben de en az sizin kadar memleketin uşagıyam
Ne kimseden yukarıda ne kimseden aşagıyam
İnsanlığın dışında ki etiketlerimi attım
Babam benim ustam idi ben babamın çıragıyam

Evrensel bir bakışın her zaman çırağıyım
Kâh bu yolun yolcusu kâh yolun durağıyım
Dalgalı bir denizde çırpınıp durmaktayım
Ruhumla bedenimi ıslatan kırağıyım

Her ustaya çırak lazım
Çıraklara merak lazım
Bu dünya sonsuz olamaz
Ona da bir durak lazım.

Daha düne kadar çıraktım annem çırak
Dünü yakın sanmıştım oysa çok ırak
Tutma gözlerinden aksın fırat bırak
Yarın da geldi bak geldi son durak

Kutluyorum Hocamı,
Bize gösterdi camı,
İnsanlık tutuşturur
Karanlıkta çıramı.

Biz dünü dünde bıraktık
Bugün Perşembeye aktık
Yarına ulaşmak için
Çıramızı dünden yaktık

Ekimin on ikisi
Dost edinme iblisi
Ha çıktı ha çıkacak
Bu dünyanın çivisi