Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İro heftê rociye
Remezan rumetiye
Xwestına ev dılê me
Aşıti bratiye

Var ol dedin diye varım
Sana tabidir ayarım
Sen varken kime yalvarım
Seni andım zahirler de.
Evveller de ahirler de.
Düşsem de bin türlü derde.

Nezaket yok tereste
Yontulmamış kereste
Kibre tavan yaptırmış
Sanırsın everestte

Gelin gelin EVET'e,
Evet için davete,
Kime vereceksiniz,
Evet, evet EVET'e,

Ayrılma isteğine evet demiş olsam da
Bedenim ayrılsa da ruhum ayrılmaz senden
Bir gün değil yıllarca senden ayrı kalsam da
Sensizlik ben de yara her andıkça nükseden

Ey Müslüman sen fıtratına uygun yaşarsan
Bin vaazından bin nasihatinden evladır,
Eğer sözün ayrı özün ayrı dolaşırsan
Bugün üstümüze gelen bela bela bu beladır

Analar ağlarken, gözyaşları iner özlerine,
Babalar ağlarken, bir bir yansıtırlar sözlerine,
Denizi taşırır, ağlarken damlalar gözlerine,
Yüreği yananlar, bu hali anlamakta gecikmez,
Evlat acısını, bilen bilir bilmeyen hiç çekmez.

Yanmaz elbet hiç bir yürek, annenin yüreği kadar,
Oöyle bir yürektir ki, kül olana kadar yanar,
Hiç anne olmadın mı sen, bilmez misin evlat nedir,
O yürek ki yaralıdır, durmadan o yara kanar,

Evlatlarım benim canım, ağrımaktadır sol yanım,

Değirmen susuz olmaz
Evliya nursuz olmaz
Hesabı bilinmeyen
Servet kusursuz olmaz

BAŞKALARINI DÜZELTMEK İÇİN HARCADIĞINIZ EMEK VE ÇABALARI KENDİNİZ İÇİN HARCASANIZ EVLİYA OLUR, KİMSEYE DE ZARAR VERMEMİŞ OLURSUNUZ